آسمان داده به این مقنعه حالی عربی،

یا خداچهره فروبرده به شالی عربی؟...

نقطه ی وحدت آغاز دگرگونی هاست

زیرلب های تو افسانه ی خالی عربی

خیمه گاهی بدوی کرده به پا چشمانت

یا خدا داده به مهتاب خیالی عربی؟

راه رفتی و جهان را عربستان کردی

با سر افتاده به هر گوشه عگالی عربی !

جریان داشت میان شب هفتاد و دو قوم

مردمک های تو با قال و مقالی عربی...

"روح" داده است به دل بردنت از کون ومکان

برلبان تو بلندای "تعال..."ی عربی...

(مجید عابدی)