بچه ها !
سلام دوستان خوبم. قدمتان در این وبلاگ روی تخم چشمهام! ....
مسافرتی ( یا اداری بگویم ماموریتی ) برایم پیش آمده که ناچارم یک هفته ای خدمتتان نباشم.
پیام ها ی عزیزانم را هم بی جواب گذاشتم چرا که مجبور بودم در این فرصت کوتاه به جمع و جور کردن
اسباب سفر بپردازم. .... اگر خدا خواست و برگشتم خدمت همه تان سلام و ادب نثار خواهم کرد
اگر هم ...( می گویند عمر سفر کوتاه است ولی به نظرم گاهی از عمر آدمی طولانی تر است ...)
خوب دوستان پیام های زندگی بخشتان را بگذارید .... به امید دیدار....
( یک معذرت حسابی هم از عزیزان هم دیاری خودم - بردخونیهای عزیز - تمنا دارم ...
قربان همه ی شما می روم... و دلم برایتان می تپد..... برایم دعا کنید ....)
خدا حافظ
